Zawsze Kwadrat

piątek

Ilford XP2 i Kodak Tri-X

7 Comments Grudzień 22, 2006 – 17:03 | Share and Save | Permalink |  Wydrukuj wpis |

Wystrzeliłem dwa filmy, zeskanowałem i się przyjrzałem. Wbrew temu, co się spodziewałem, bardzo ładnie wyszedł Ilford XP2 (to ten drugi).
Jeszcze muszę jakieś odbitki porobić, ale to po świętach; wtedy pewnie zdecyduję, czy go używać. Może by tak wkładać go do drugiej dupki zamiast kolorowego Fuji?

O, cholera. „wkładać do drugiej dupki” – nieźle zabrzmiało… ;)

A z tą strzykawką na zdjęciu z poprzedniego posta to było tak: chciałem kupić strzykawkę, która byłaby fotogeniczna. Bo teraz to wszędzie takie białe badziewia plastikowe można tylko kupić, co to się kompletnie nie nadają do zdjęć. Chyba, żeby miały być niewidoczne. :/

Tak czy siak dobra strzykawka do fotografii, to nie lada wyzwanie i schodziłem całą dzielnicę, żeby znaleźć coś, co by mi odpowiadało. Wyobraźcie sobie – wchodzi do apteki dwóch czarno ubranych facetów (z bratem szukałem, a jakoś tak się złożyło, że podobnie się ubraliśmy), po czym jeden z nich zaczyna gadać jakieś bzdury o strzykawce, która nie jest biała, jakaś kontrastowa, fotogeniczna, czy coś. Niektóre panie uśmiechały się i próbowały wymyśleć jak mi pomóc (te młodsze – „niech pan pójdzie do następnej apteki, tam na rogu, jakieś dwieście metrów”, albo „proszę spróbować popytać znajomych, którzy mają dzieci – w dziecięcych antybiotykach bywają strzykawki z czarnymi tłokami”), a inne patrzyły na nas jak na uciekinierów z psychiatryka (to te starsze – w ogóle bez wyobraźni i humoru).
W końcu okazało się, że szklaną strzykawkę ma Mama Juniora, i w ten sposób udało mi się dopiąć celu. Ha!
Niech żyje Mama Juniora!

Tak przy okazji, nie liczcie na jakieś życzenia świąteczne – nie lubię (nie cierpię?) świąt, bo to komercha okropna, i jedyne, na co możecie w tej sprawie liczyć, to życzenia dobrego światła, ale tego zawsze wszystkim fotografującym życzę, bez okazji.
No.