piątek

Władza!

Kategoria: Fotografie, Marudzenie, Marudzenie, Wokół ludzi, Fotografie, Zdjęcia kolorowe

Ha!
Fotografia wcale nie jest niewinnym hobby.

I wcale nie mam na myśli robienia „artystycznych aktów” randomowo napotykanym pięknym dziewczynom.
Nie mam też na myśli robienia takich zdjęć randomowo napotykanym brzydkim dziewczynom!

Dajemy się podporządkować coraz częściej fotografom. Wszechobecność zdjęć w naszym życiu, ich popularność zwiększająca się z każdym dniem, a przede wszystkim ślepa wiara w to, że obraz z fotografii jest bardzo obiektywny, powodują, że subiektywne przecież zdjęcia fałszują nasz światopogląd bez żadnego oporu ze strony odbiorców.

Umiejętne robienie zdjęć to ogromna potęga, i popatrzcie – dostrzegają to wszyscy ci, którzy zaznali upojnego smaku wielkiej władzy. Popatrzcie na „Słońce XXI wieku” – Kim Dzong Ila. Gość obchodzi właśnie 65 urodziny (mimo wszystko nie wypiję Twojego zdrowia, Kim), i oczywiście z tej okazji musiał sobie zrobić zdjęcie.
W ogóle, ludzie tego pokroju uwielbiają sobie robić zdjęcia. Ale nie takie bylejakie, o nie! Muszą być odpowiednie ujęcia, przedstawiające ich wielkość. Popatrzcie na naszego kochanego premiera – swego czasu nie pozwolił się fotografować z profilu. Bo nie dość godnie.
W Tunezji, gdziekolwiek się człowiek obróci, widać piękne (bleeee) ujęcia ichniego Ben Aliego, ukochanego prezydenta-dyktatora, we wspaniałych pozach, podkreślające jego wielkość (Ben Ali wskazujący świetlaną przyszłość, Ben Ali wyciągający ojcowsko ręcę w stronę swego narodu, Ben Ali i jego mądre, poważne spojrzenie, Ben Ali radosny i szczęśliwy, itd.).

I tak się człowiek przyzwyczaja powoli do tych mądrych wizerunków, aż w końcu sam zaczyna wykazywać tendencje do oceny rządów tych ludzi, która jest zgodna z wizją z obrazka.
A potem sam dorabia sobie wytłumaczenie skąd mu się ta ocena wzięła i tym samym jeszcze bardziej umacnia w sobie i wokół siebie zaszczepiony stan rzeczy. I jak dochodzi do ponownych wyborów, tacy radośni tunezyjczycy wybierają po raz kolejny Ben Aliego. I mówią, że im dobrze.

Niby wszyscy wiedzą, że fotografia przywódcy to wredna propaganda – a jednak, mimo tej wiedzy, zawarte w portrecie subtelne, dobrze dobrane szczegóły powodują, że na naszą podświadomość to jednak jakoś działa.

Tak, tak – musicie się przyznać przed samym sobą – chcecie robić zdjęcia, bo pragniecie władzy nad światem!
Chcecie mieć kontrolę nad duszami oglądających!

A nie?