Zawsze Kwadrat

piątek

Informacje, Lenswork i czasopisma, Marudzenie

Kwartalnik Fotografia – reaktywacja

Wbrew ponurym znakom na niebie i ziemi pokazało się małe światełku w tunelu – wyszedł (jednak) nowy numer kwartalnika Fotografia!
Oczywiście, że kupiłem.
Oczywiście, że nie żałuję 20 pln.
Ale jednak – trochę mi dziwnie na duszy. Zdjęcia są różne – kwadratowe i podłużne. Są też takie, które mi się podobają. Jednak trzymając dziś wieczorem nowy magazyn w ręku miałem delikatne wrażenie, że gdzieś, ktoś, z kimś, w jakimś temacie się rozminął.

Parę lat temu byłem na weselu kolegi. Fotografem był znajomy Krzysiek, który wówczas był pod wrażeniem swojej szkoły (skądinąd znanej fotografom i filmowcom) do której musiał dojeżdżać z Warszawy do Łodzi. Krzysiek na tym weselu pił wódkę bez popijania, czym zyskał sobie uznanie w moich oczach, i tak od słowa do słowa, jak to dwaj zboczeńcy, zostawiliśmy pląsające na parkiecie kobiety, żeby pogadać sobie o fotografii. Kolega mój wyjawił mi wtedy, że zrobić dobre zdjęcie to nie wszystko. Trzeba umieć o zdjęciu opowiedzieć. Trzeba o fotografii umieć rozmawiać – i to jeszcze rozmawiać na poziomie. Opowiadał mi jak wyglądają egzaminy, zaliczenia, i w ogóle jak to jest studiować fotografię, ze szczególnym naciskiem na ludzi, którzy te studia prowadzą i na to, jak się o tej fotografii z tymi ludźmi rozmawia.
Dlaczego o tym piszę? Kwartalnik Fotografia wcale nie jest o fotografii. Jest o pisaniu o fotografii. Jest o wysławianiu się starannie dobranymi wyrazami o tym, co ktoś chciał przekazać jedynie obrazem. Jest o teorii fotografii jako dziedziny sztuki.
Powiedzcie, czy to jest magazyn dla fotografa? Czy ja naprawdę chcę czytać „dyskursy” i „teksty teoretyczne o fotografii”? (no dobra, czasem chcę. ale nie żeby zbyt często!)
Cytując Waldemara Śliwczyńskiego z bieżącego numeru – „czy taka refleksja nad refleksją jest potrzebna? A jeśli tak, to komu?”

Mam wrażenie, że jeszcze parę numerów i Fotografia będzie pismem jedynie dla krytyków sztuki. Bo chyba nie dla tych, którzy zdjęcia robią.

Ach, zapomniałbym. Na dołączonym (niczym do jakiejś Pani Domu) krążku DVD jest wspaniały, głęboki i artystyczny performens. Żeby ktoś nie pomyślał, że co innego.