Zawsze Kwadrat

Do mojej mamy przychodzi czasem na kieliszek wina jej koleżanka ze studiów. Opowiadała raz o swoim mężu fotografie – taaak, no na każdy wyjazd woził ze sobą walizę sprzętu, mi nie pozwalał używać małpki, bo to profanacja i robił zdjęcia z wielkim namaszczeniem – i teraz Mikołaj nie ma ANI JEDNEGO zdjęcia z dzieciństwa :P

no i przy okazji ją zraził do robienia fot niemiłosiernie ;)

Bywa :)

Choc ja osobiscie bardzo nie lubie znajdowac sie na zdjeciach, nie wiem – jakos tak dziwnie sie czuje jak ktos kieruje na mnie szielko…
Namietnie odmawiam jak tylko moge pozowania i innych takich – cos w tym pewnie jest, ze osoba ktora robi zdjecia z pasji woli sama patrzec przez szyberek :)

Może to przez brak zaufania do tych, którzy kierują w stronę takiego fotografa obiektyw? Na zasadzie „on na pewno nie zrobi mi tak dobrego zdjęcia, jak ja bym zrobił”? ;)

Hmm, ja odkąd pamiętam również nie lubiłem być na zdjęciach.

Jednak odkąd zacząłem moją przygodę z fotografią doceniłem jak fajnie jest mieć modela i teraz sam pozwalam się od czasu do czasu fotografować :-))

najwyższy czas przełamać pierwsze lody :) i zrobić sobie autoportret codzienny, może być z rodziną za stołem przy kolacji :) dodając do tego świece, wino i wyjątkowo wyrafinowany posiłek (typu makaron po włosku) może wyjść całkiem ok :) nawet w kwadracie.

zover

Przed obiektywem czuje sie nienajlepiej, ale odkad sam robie zdjecia staram sie nie psuc innym ujec i np. nie obracam sie w kierunku fotografujacego i nie wgapiam sie w glab obiektywu.

Jest coś w powiedzeniu, że szewc bez butów chodzi. Ja zawsze źle się czułem przed obiektywem i w związku z tym ilość zdjęć, na których zostałem uwieczniony, można policzyć na palcach. :)

Rudolf to nie brak zaufania, raczej niechec do uwieczniania swojej facjaty – jeszcze klisza peknie :D

a tam, przecież my piękni jesteśmy! ;)