Zawsze Kwadrat

Jakość zdjęć w Lenswork idzie w parze z ilością publikowanej fotografii cyfrowej (w tym numerze tylko jeden autor z fotografią na filmie). Tym nie mniej jest sporo wyjątków, np. w numerze 74 zdjęcia Barry Wolf. Na prawdę wszystko jedno czym robione, podoba mi się, czy raczej jestem pełen uznania, że z tak banalnego tematu jak zwierzęta w zoo powstały tego typu prace.
Polityka Lenswork jest bardziej nastawiona na głębokie potraktowanie i rozpracowanie tematu jako całości niż na przebojowość samych zdjęć. Jeżeli spojrzeć się na to z tej strony to Jensen utrzymuje poziom.

Jeżeli chodzi o zdjęcia na poziomie to dobry jest też Silvershotz (też dobry druk i papier), następny numer ma być z fotografią włoską, a po nim numer poświęcony fotografii polskiej.

Przydaloby sie znalezc kogos, kto prenumeruje. Ciagle chwalicie to wydawnictwo, ze az czlowiek czuje sie glupio, ze nigdy nie widzial. Ktos z Warszawy jest, zeby dal poogladac?

@rK – wieksze Empiki maja to zawsze na polce, ale nie wiem gdzie akurat ty rezydujesz… W Wawie widzialem na Nowym Swiecie, w Gdanksu jest w Galerii Baltyckiej.

Niższych zwykle się ustawia w pierwszym rzędzie, a wyższych za nimi. Tak było zawsze i nikt nie widzi w tym nic złego. Jeśli ktoś musiał kogoś przepraszać w opisanej przez Ciebie sytuacji, to znaczy, że jesteśmy już zboczeni na punkcie rasizmu. Jak w dowcipie o psychiatrze, który rysował figury geometryczne, a pacjent widział gołe baby.

@Hodowca: No dokładnie!
Uderzyło mnie to w tej anegdocie.

Niedługo dojdzie do tego, że przestaniemy zauważać (oczywiście oficjalnie) różnice między kobietą a mężczyzną!

Przepraszam, że wyskakuje jak filip z konopi z pytaniem nie na temat, ale właśnie przeglądałam Twoje starsze posty i natknęłam się na „przenicowanego przez z nieskończoność” chłopca…Właśnie zajmuję się czymś podobnym, konkretnie przyglądam się obrazom artysty, który – wydaje mi się – czasami stosował takie chwyty, ale robił to jakby na odwrót, komponował swe obrazy pod prąd wzrokowi odbiorcy, może nie tyle , żeby utrudnić odbiór, ale po to, żeby zwrócić uwagę na formę. Myślę, że w ten sposób chciał się pozbyć „błędu mimetyzmu”,a i tak został zaszufladkowany jako realista. Chciałabym to zmienić…Te chwyty łączą się też na pewno z problematyką czasu obrazowego. Znasz może jakąś ciekawą książkę na ten temat?A, i do kogo należą słowa

A, i do kogo należą słowa o przenicowaniu przez nieskończoność?
Pozdrawiam serdecznie.

@anonimowa: nie znam żadnej książki na ten temat, prócz chorej twórczości Philipa Kindreda Dicka, w której pisał on właśnie na temat postrzegania rzeczywistości przenicowanej.
Często określając to widzenie „jak przez mętne zwierciadło”, powołując się na pisma Św. Pawła i bodajże na koncept platonowskiej jaskini. :)

Ok. Raczej nie pójdę tym tropem, ale wielkie dzięki. Pozdrawiam.

Witam Wszyskich serdecznie, bo pojawiam się tutaj pierwszy raz.

_rk_ jestem z pod Warszawy, Grodzisk Mazowiecki ale pracuję w Warszawie, wiec jakbyś bardzo chciał obejrzeć …

Zaprenumerowałem Lenswork w grudniu pod wpływem opinii tu zamieszczanych i prawdopodobnie nie przedłużę tej prenumeraty. Jakość wydawnictwa jest na najwyższym poziomie, aż miło patrzeć, ale zamieszczane prace … w większości wypadków nie jestem pod ich wrażeniem, często naprawdę banalne tematy i naprawdę tylko jakość ich wydania robi wrażenie. Ogólnie jestem rozczarowany.