piątek

Szampan i Krew

Przeczytałem – i muszę powiedzieć, że… to dobra książka. Wiecie, Capa był barwną postacią – taką, że można o nim pisać biografię, którą się czyta jak thriller.

Może to kwestia mojego odbioru, ale mimo tych wszystkich śmiesznych, wesołych, a szczególnie – ciekawych sytuacji, opisującego tego niezwykłego fotoreportera… bardzo smutno mi się to czytało.
Kiedyś już pisałem o tego typu ludziach – takich, którzy muszą robić zdjęcia, malować obrazy, czy jakkolwiek inaczej przepuszczać przez siebie świat. Capa był takim człowiekiem.

Świetny człowiek, naprawdę. Niewykluczone, że fajnie byłoby go spotkać. Ale od początku widać, że było mu pisane umrzeć młodo. Tacy ludzie nie żyją długo.

A tam, nie chce mi się więcej pisać – książkę warto przeczytać. Naprawdę.

Mała notka również u „koleżanki po fachu”.