Zawsze Kwadrat

Znam to uczucie. Kiedy wyruszam z aparatem w moje tygodniowe podróże, już na trzeci dzień większą uwage zwracam na mój przenośny dysk niż na moją torbę. Kolejnego dnia dysk mam już cały czas przy sobie. Ostatniego … zdecydowanie wolałbym, stracić cały swój sprzęt niż zrobione w przeciagu ostatnich dni zdjęcia. Ale to chyba zrozumiała reakcja kochajacych fotografię a nie tylko aparaty. Zastanawiam się tylko jak to będzie kiedy posiądę wreszcie swoja leicę M …

PS. Generalnie jestem zwolennikiem używania tańszych aparatów, aby nie stać się więżniem ich przesadnej wartości. Może i dobrze, że nie stać mnie póki co na moją M …

A ja dzisiaj przez chwilę, w czasie sesji myślałem, że zgubiłem wizażystkę… Ale nie. Znalazła się. Wizażystka to bardzo cenna rzecz. Strasznie się przestraszyłem…

Mniej romantycznie: A może to podświadomość podszeptuje że byłby dobry „excuse” aby odnowić zawartość torby.

to czasem troche jak z dziecmi – zwracamy na nie znacznie wiecej uwagi niz na wazniejsza dotychczas druga polowke :)

a z czasem wszystko sie znow sie zmieni i wroci do rownowagi.

a po 60. bedziesz z luboscia celebrowal zmajstrowanie foty i odczuwal podniecenie krecac korbkami swojego starego aparatu, na ktory twoje wnuki beda wolac ‘kredens’. wtedy byc moze to bedzie dla ciebie warte wiecej niz zdjecie, ktore popelnisz raz na miesiac zeby sie mu trybiki nie rozlazly… ;-)

Normalka. Sprzęt można odkupić (choć pewnie za krocie) zdjęć powtórzyć w większości przypadków raczej się nie da.

Pamiętam ten ból, kiedy skradziono mi dysk z komputera na którym było kilka lat programów i bibliotek które pisałem (jeszcze wtedy w Turbo Pascalu). Pamiętam też policjanta, który mnie pytał o jego wartość gdy zgłaszałem zdarzenie na policji.
To była końcówka lat ’90. Musiałem mu długo tłumaczyć jaka jest wartość niematerialnych rzeczy które były na tym dysku przechowywane.
Dysk się nigdy nie odnalazł a ja zakończyłem przygodę z Pascalem i zająłem się Unixami. To był początek czegoś zupełnie innego… :)

Idąc dalej tropem Emsiego, nasuwa się myśl, co by się wydarzyło gdybyś Rudi, zgubił cały swój sprzęt???
Ciekawe, czy wróciłbyś do Hassela..?
Coś mi się wydaje, że nie specjalnie… ;)

@Jerzy Pawlowski: podświadomość mocna rzecz, ale to nie to (bo odnowieniem zawartości torby chwaliłem się niedawno – obiektyw przecież „odświeżyłem”)

@kaehl: A dlaczego miałbym nie wrócić do hassela? Że niby wg Ciebie w którą stronę bym skierował uwagę? inny średni format, wielki, czy Nikon D3? ;)

Głowę bym dała, że wczoraj dodawałam jeszcze jeden komentarz :/ Czary?? Złośliwość rzeczy martwych… a może Rudolfa??
No nic to ;)
Rudolf – nie wróciłbyś do Hassela, bo uznałbyś takie wydarzenie jak kradzież sprzętu za jakiś znak, i zaraz zaczął byś go sobie odpowiednio interpretować. Jedną z takich interpretacji, byłby właśnie zakup innego aparatu, może Mamiya, może Rollei?? Raczej średni format. Choć jeślibyś posunął się dalej w rozważaniach, stwierdziłbyś że to może czas zająć się wielkim formatem…???
Na cyfrę nie stawiam :P

@Kaehl, nie ściemniaj.
To tak a propos znikania komentarzy.

Ad rem – może i tak. Może kupiłbym sobie mamiykę C330 z szerokim kątem plus Nikona D3…

Tylko proszę, nie bawmy się w sprawdzanie, ok? ;)
Dobrze mi z tym, co mam.