niedziela

Czasokontrola

Wydawać by się mogło, że my, fotografujący, mamy zwykle pod ścisłą kontrolą czas. Przecież bez tej kontroli nie robilibyśmy poprawnie naświetlonych zdjęć, rajt?
Dupa tam!
Jadę sobie ostatnio do domu – spieszę się, bo żona na mnie czeka, a za chwilę ma w dodatku przyjechać do nas padre z moją rodzoną siostrą. I… widzę kadr.
Kadr jest po lewej stronie ulicy, a ja stoję w strumieniu samochodów, wlokąc się w kierunku małżonki.
Konsternacja – co mam zrobić? Zatrzymać się i rozkładać sprzęt, czy wrócić za chwilę?
Mimo wszystko, żeby nie zawieść rodziny, pojechałem do małżonki. Zawiozłem zakupy i inne pierdoły, żeby żona zaczęła robić kolację, a ja wymknąłem się z powrotem, żeby uchwycić ten kadr. Nie mogłem normalnie myśleć wiedząc, że tam czeka na mnie coś, co powinienem sfotografować!
A że nie można się oszukiwać, że kadr poczeka, to przecież wszyscy wiemy.

Plan był taki, żebym pojechał na miejsce (dałem sobie na to 3 minuty), zrobił zdjęcie (niech będzie następne 3 minuty) i wrócił zanim wpadną goście (kolejne 3 minuty). Razem 9 minut, no, niech będzie dziesięć.

Wróciłem po ponad godzinie, będąc wciąż przekonany, że minęło 10 minut.