Zawsze Kwadrat

Ktoś niedawno powiedział, że biorąc pod uwagę trwałość nośników cyfrowych – za 20 lat zostanie po nas mniej zdjęć, niż zostało po naszych dziadkach. Czyli fotografować, nawet takich zwyczajnych rowerzystów ;)

no ale przecież w 32 roku to już „normalniejsze” rowery były powszechne chyba?

Po 50 latach każde zdjęcie – nawet najbanalniejsze – nabiera „artyzmu” i mocy historycznej :). Mimo, iz zdjecie rowerzysty jest bardzo ciekawe i klimatyczne, to sie zastanawiam czy w 32 roku nie bylo uznawane przez owczesnych za zwyklego „gniota” pstryknietego przypadkiem :D

Ja tam jestem zwolennikiem powolnego wprowadzania ograniczenia dla ilości produkowanych aparatów :)

Powinny byc limity.
A ja chce byc w komisji przyznającej koncesję na pozwolenie na fotografowanie.

Iczku, odetchnałem z ulga, że choć odrobinę sie znamy. Kiedy juz będziesz w komisji rozpatrz mój wniosek pozytywnie i przydziel mi proszę leice M6 i garść filmów HP5 …

Iczek, racja – wprowadźmy limity!
Może jakiś lobbing w rządzie? ;)

Zawsze pozostanie czarny rynek.

„Gry, programy, cyfróweczki a może życzy Pan coś mocniejszego?”

jakie zwykłe zdjęcie? czy naprawdę nie widzidzicie, że to nie jest zwykłe zdjęcie? ta gra zanikających planów, ten gest rowerzysty, to spojrzenie przechodnia zatrzymanego w pół kroku, tu wszystko gra jako całość, to nie jest zdjęcie zwykłe, to jest arcydzieło, czas jego zrobienia niewiele ma tu do rzeczy jak i też czy jest to zwykły rower czy taki niezwykły jak ten, tak że cała konkluzja oparta akurat na tym zdjęciu jest trafiona jak kulą w płot.

@Anonimowy: Tak, tak. Arcydzieło. Rozumiem.

mam podobne myśli w tym względzie jak Iczek. dla mnie kartki na materiały fotograficzne powinno się dostawać po zdaniu egzaminu. Coś jak prawo jazdy. [Notabene podobną opinię mam w przypadku pozwolenia na posiadanie potomstwa, przynajmniej testy psychologiczne.]. Nierealne? może. Skuteczne? na pewno.

ja w takim razie dorzuciłbym egzamin na pisanie w internecie czegokolwiek, żeby powstrzymać falę grafomaństwa dysortografii i głupoty :)

guerilla, tak, tak!!

Oj czepiasz sie troche. Zazwyczaj takie coś sie czuje. Ja np czuje za kazdym razem jak wracam do polski z jakiejś podróży – mocna dawka absurdu. Wtedy biore aparat i ide. Wiele rzeczy za pare lat zniknie. Tu chodzi chyba o jakiś elastyczny punkt widzenia na normalność która obowiązuje. kiedyś co innego będzie normalne

Fotografować. Rok temu zrobiono u nas w małej powiatowej mieścinie wystawę zdjęć, takich najzwyklejszych, od przedwojnia do przed pięciu laty. Zajmowało to dwa piętra. Coś niesamowitego.