Zawsze Kwadrat

podpuszczasz :) wiadomo, że chodzi o to, żeby wydawać pieniądze na zdjęcia (odbitki, papiery, ramki, formaty, wydruki) a zarabianiem niech zajmują się handlarze :) stąd wniosek, chcesz zarabiać znajdź sobie impresario :) może to być gazeta, czasopismo, albo galeria :) zależy gdzie się mierzy

Rudolfie, przeciez to co robisz z tym blogiem jest wlasnie „szukaniem” a wlasciwie „samo znajdowaniem” odbircow. Robisz zdjecia , piszesz o fotografii , sprawiasz ,ze ludziom chce sie napisac pare slow na temat Twoich wyduman i  jak pokazuje licznik RSS masz swoich kilkuset „uzaleznionych od zawsze kwadratu odbiorcow”.  Zainetersowanie Twoim blogiem sprawilo ,ze masz tu reklamy i nowego Reanault Coupe i soczewek wiec juz jest to jakies zarabianie na fotografii :) A tak bardziej serio i raczej rowniez do linkow z tekstu powyzej.  Co do kuratorow – zawsze sa chetni na obejzenie cyklu zdjec. Cyklu a nie pojedynczych 20 kaltek , nawet tych najlepszych. Jesli taki kurator powie… super, podoba mi sie – mozesz sie cieszyc bo wtedy jest szansa ,ze zrobi Ci wystawe. Im lepszy kurator – inaczej im „ciekawsza” instytucje reprezentuje tym szczescie wieksze. Mysle ,ze spora czesc „problemu” tkwi w Nas fotografach , ktorzy lubia narzekac ,ze to co jest pokazywane jest takie siakie i owakie a My majac „tak dobre foty” jestesmy niedocenieni , nieodnalezieni… Zeby sie przebic czy jak to zwal , trzeba wysylac swoje cykle na fotofestiwale , jezdzic na przeglady portfolio a przeglady to nie ocenianie – jestes zlym lub dobrym fotografem , to raczej prezentacja, robie to i to i jesli sie komus z przegladajacych spodoba to super. Kuratorzy na przeglady nie jezdza tylko z obowiazku. Szukaja tego co im sie spodoba i tylko! z tego co zostanie im pokazane ma szane na zauwazenie. Oczywiscie maja swoje dojscia ale wtedy najczesciej wynajduja kogos kto gdzis tam przez chwile zaistnial bo skad maja wynalezc tzw. „nieznanego”,  z „plfoto”?. Mysle ,ze nie ma co sie obrazac na zarabiajacych i wystawianych – najczesciej w opinach o Nich wylaza nasze kompleksy ,zlosc czy frustracja. Pytanie, czy nam sie naprawde chce zrobic cos wiecej (a to cos to sporo ciezkiej pracy )  niz tylko nacisnac spust migawki. Jesli nie to cala reszta jest tylko zawracaniem dupy i jeczeniem , kurde mam takie „dobre zdjecia” i nic sie nie dzieje , do dupy z ta fotografia… nie znaja sie – zreszta to pewnie koledzy do ktorych ja nie naleze wiec bez sensu. Rafal Milach o ,ktorym inni fotografowie mowia wiele jak zawsze o kims kto „cos osiagnal” – zle zdjecia , super zdjecia,  nic szczegolenego , ja bym tak zrobil i tez dostal WPP… ma znane jesli nie bardzo znane Nazwisko i choc pewnie na tym nazwisku moze teraz „jechac” wciaz chce mu sie przyjechac na przeglad portfolio i stanac z teczka w kolejce do kuratorow wraz z amatorami , studentami itd. Jeszcze dziesiec lat wstecz jesli nie nalezales do zpafu , nie byles wykladowca akademickim, czy uznanym fotoreporterem szansa na zaistnienie byla niewielka (oczywiscie sa wyjatki , ktore nie byly w zpafie nie byly wykladowcami ani znanymi fotoreporterami i „udalo Im sie”) teraz cala ta fotograficzna otoczka kuratorsko-wystawowa ruszyla i jak sniegowa kula rosnie. Moze turla sie to z malo pochylej gorki ale zawsze.  Jest gdzie i do kogo pojsc z tym co robimy. Tylko naprawde trzeba chciec , zyc tym co robimy i wierzyc w to.  Inaczej pozostaje nam tylko marudzenie ,ze znow ktos inny ( najczesciej wedlug nas taki sobie) a nie my.   Do dziela.

Jako debiutujący fotoamator stwierdzam, że nigdy nie robi się zdjęć tylko dla siebie i najbliższych, chyba, że są bardzo intymne. Ilość fotogalerii online,  możliwość łatwego stworzenia porfolio online, ilość konkursów dla amatorów, możliwość robienia wystaw  w pubach czy klubach tylko podsyca chęć zaistnienia. Z drugiej strony generuje niesamowity szum i trudność jakiegokolwiek przebicia się.

Także pewnie u każdego fotografa toczy się wewnętrzna walka między czystą wewnętrzną radością z udanego zdjęcia a chęcią natychmiastowego podzielenia się nim i zyskania akceptacji.
Ale to chyba oczywiste. Fotografia jest medium społecznym – nie może zaistnieć bez odbiorcy, który odczyta jej znaczenie, poświęci jej chwilę.

Nie mam nic przeciwko „sprzedawaniu się”, o ile ma się co sprzedawać.
Ty sprzedajesz ciekawe spojrzenie na fotografię – dlatego tu wracam, jak wielu….

Dlaczego umieszczasz reklamy na swoim blogu ?

Czy w Twojej głowie tli się pomysł na wystawę? Publikację swoich zdjęć w galerii??
A może po wystawie, mała licytacja?