Zawsze Kwadrat

czwartek

Czarno-białych snów!

18 Comments Luty 5, 2009 – 21:21 | Share and Save | Permalink |  Wydrukuj wpis |

Wyjaśnijmy sobie jedno. Ten artykuł może być bardzo istotny z punktu widzenia przyszłości fotografii ;)

Wiele osób przywiązuje duże znaczenie do tego, co im się śni. Powstają senniki, które mają tłumaczyć treści marzeń sennych, więc na pewno sprawa jest poważna.

fot.: jbird, flickr

Ależ byłem zdumiony! Więc jednak można mieć kolorowe sny, pomyślałem rozemocjonowany; jednak na śniadanie była pyszna jajecznica, więc szybko zapomniałem o sprawie – aż do roku 2009.

Temat powrócił – a w międzyczasie śniły mi się rzeczy przeróżne – jedne straszne, drugie miłe, koszmary, wojny, bomby atomowe i wspaniałe przygody na przemian. Kolorów zbyt często nie widziałem, ale przyjąłem, że to normalne. Skąd więc się wzięło powiedzenie „kolorowych snów”, i czy rzeczywiście standardowo śnimy w odcieniach szarości???

Okazuje się, że niekoniecznie.

Na łamach „Consciousness and Cognition” ukazał się nawet artykuł, który miał w założeniu tłumaczyć, skąd u niektórych sny objawiają się w całej palecie barw, podczas gdy inni zadowalają się obrazem monochromatycznym. Według autorki, „ludziom, którzy wychowali się na czarno-białej telewizji i czarno- białych filmach, często śnią się czarno-białe sny”!!!

No, do licha! Przecież to prawdopodobne – pomyślałem. Ale, ale! Czy – jeśli jedno (rzeczywistość) działa na drugie (to, co śnimy) – to czy może istnieć zależność odwrotna?? Czy nasze czarno-białe sny mogą powodować, że chcemy fotografować w sposób upośledzony chromatycznie?

Fotografia czarno-biała sprawia wrażenie, jakby przestawała się cieszyć zainteresowaniem. Czy sprawa rzeczywiście jest poważna przez sam fakt wzrastającej dominacji kolorowej telewizji???

Przecież to przerażające!

Czy, jeśli badacze mają rację, z biegiem czasu znikną sny w czerni i bieli, by w efekcie zniknął imperatyw robienia pięknych, czarno-białych zdjęć???

Zacząłem wnikać. Trochę poczytałem – tu i ówdzie; dostałem nawet od dobrych ludzi parę artykułów będących wynikiem badań poważnych naukowców.

Dowiedziałem się wreszcie paru ciekawych szczegółów. Po pierwsze, kolor snów zależy od tego, w jakim środowisku się obracamy. Mniej zależy od zaawansowania technologicznego, a bardziej od grup kulturowych, w których żyjemy.

tabela autorstwa Erica Schwitzgebela i Changbing Huang oraz Yifeng Zhou

Jeśli nasycenie kolorów nie zależy od otaczającej technologii, to może bardziej od samoświadomości, to jest od tego, jaką wagę przykładamy do tego, co się dzieje z naszą jaźnią? Wiem, z jednej strony brzmi trochę zbyt akademicko, z drugiej w stylu „New Age”, ale cóż poradzić?

Istnieje takie przekonanie, że głusi/niesłyszący miewają sny z bardziej intensywnymi kolorami – czy to wynik zwrócenia uwagi na to, co się dzieje z człowiekiem i obserwacji swojego „wnętrza” w wyniku ułomności?

Chyba nie powiem nic odkrywczego twierdząc, że sny zapewne są swego rodzaju szkicami rzeczywistości. Z tego można wysnuć wniosek, że kolory rzeczywiste nie występują, jeśli nie muszą. Czasem nawet miejsca, w których się znajdujemy we śnie nie są zbyt dokładne, więc tym bardziej kolory, które nie odgrywają kluczowej roli – nie powinny mieć znaczenia dla naszych mózgów.

Czy jednak -uprawiając swego rodzaju pielęgnację higieny sennej (ha, jak to brzmi!), nie powinniśmy stymulować własnej podświadomości, by sny zróżnicować? By śnić również dobre, czarno-białe obrazy właśnie po to, by z nich później – na zasadzie sprzężenia zwrotnego czerpać inspirację?

O inspirację często trudno, więc dlaczego by nie spróbować?

Niestety, przeglądając marudzenia ważniaków w białych kitlach jedyny porządny wniosek, jaki dało się wyczytać między wierszami brzmiał: badania są wciąż niejednoznaczne - wiele zależy od sposobu zadania pytania! Całkiem sprytnie, panie i panowie.

Na pocieszenie jednak istnieje jeszcze jedna, ważna konkluzja: to nasza pamięć gra największą rolę w postrzeganiu koloru w snach. Jeśli wyćwiczymy pamięć wizualną, mózgi nasze będą zwracać większą uwagę na takie szczegóły, jak paleta kolorów w generowanych scenach.

No i ja się pytam – jaka grupa społeczna ma dobrze wyćwiczoną pamięć wizualną? Na pewno ci, którzy fotografują, dobrze mówię?!

Dokładnie dlatego, uważam, że powinniśmy w tym miejscu zrobić kawał dobrej, nikomu niepotrzebnej naukowej roboty – ankietę o snach.
Spróbujcie więc skupić się na swoich snach – i powiedzcie: śnicie czarno-biało, czy kolorowo?

(Zawsze chciałem przeprowadzać badania naukowe… ;)