Komentarze do: „Nie rób tego zdjęcia, bo to już było”

Autor: Miguel_Angelo

Miguel_Angelo — Tue, 24 Mar 2009 09:37:20 +0000

frajdę daję również powracanie to tego samego miejsca po raz kolejny i kolejny. odkrywanie go wciąż na nowe sposoby. a syndrom Blutfelda trzeba stopniowo zagłuszać tak jak głos Wewnętrznego Cenzora, który potrafi powiedzieć, że kadr który uważałeś za świetny /albo co najmniej dobry/, jest beznadziejny.

Autor: WojtekD

WojtekD — Tue, 24 Mar 2009 09:28:58 +0000

Em… cos popsułem i mi się zacytował kawałek z posta photohibition – przepraszam za zamieszanie

Autor: WojtekD

WojtekD — Tue, 24 Mar 2009 09:26:36 +0000

Frajdę daje również sam proces tworzenia, poszukiwania, obserwowania, próbowania nowych smaków i zapachów, wałęsania się po nadwiślańskich rozlewiskach i wracania do samochodu ubłoconym po kolana (tak było wczoraj :-)), Czytałem jakiś czas temu książkę „Przedmiot rzeczywisty i jego obraz”, tam również jest nieco rozważań na temat sensu fotografowania. Po co, dla kogo, co się liczy itp. Ja tam robię zdjęcia bo lubię sam proces zastanawiania się jakby tu podejść do tematu, bo chcę mieć pamiątkę, bo mi miło kiedy ktoś spogląda na moje zdjęcie i ono mu się podoba… Może trochę próżność, może brak artystycznej wzniosłości, ale… nie zalewam swoimi zdjęciami plfoto czy digarta, mam prywatną galerię zdjęć przeciętnych i słabych, jak ktoś chce to zajrzy, jak nie to nie :)

Autor: Tomasz Pawłowski

Tomasz Pawłowski — Mon, 23 Mar 2009 23:20:49 +0000

Syndrom Blutfelda, dobre. Sprawa dotyka najbardziej podstawowych dylematów fotografii amatorskiej dopóki nie osiagnie ona swego spełnienia w pracy twórczej. Bo wyobrażam sobie, ze zawodowi są wyłączeni z tych refleksji. mają zlecenia i mają zrobić takie same zdjecia, jakie już tysiac razy były robione ( najczęsciej ) Gnani myśla, ze musimy zrobić coś oryginalnego popadamy we frustracje, bo nawet jak nam się uda zrobić piekne ujęcie, to szybko stwierdzimy, ze podobne zrobił juz ktos inny i ze struktura, forma tkwiła juz w naszej głowie i czekała na warunki realizacji. Ale niby o co ? jak ma być inaczej? Zdjecie , które robimy nabiera wartosci poprzez to, ze my je zrobiliśmy. I ze teraz je zrobilismy. I ze tu i teraz je zrobiliśmy, ze jakoś muzyk nie zżyma się na to, ze musi wykonać po raz setny syfonię 9. Beethovena czy Szumana, chociaż tysiące muzyków?

Autor: Rob

Rob — Sat, 21 Mar 2009 13:25:06 +0000

Ja mam syndrom Blutfelda prawie od zawsze. Dlatego od początku tego roku zrobiłem może ze 3 zdjęcia na rolce którą założyłem 22 listopada 2008r. A zostały mi jeszcze 3 klatki. ;-[

Autor: iczek

iczek — Fri, 20 Mar 2009 23:02:20 +0000

Tak pytalem w kontekscie wpisu…

Autor: Rudolf

Rudolf — Fri, 20 Mar 2009 19:47:25 +0000

Iczesławie, zapewne chodzi Ci o robienie zdjęć na materiałach światłoczułych – niestety, wciąż jestem przywiązany do fizyczności.
Więc – mimo usilnych starań – mam takie momenty, że po prostu muszę wziąć jednak aparat i zdjęcie uwiecznić na filmie. Nie wystarcza obraz w głowie.
Ale jak pewnie wiesz, prawdziwi Wielcy nie potrzebują uwieczniania.