poniedziałek

Made in China

Nie napiszę nic konstruktywnego, ale należy mi się publiczna demaskacja głupoty, a wszystkim czytającym – przestroga.

Czasy mamy takie, że wszędzie wpieprzają się produkty produkcji chińskiej.

Kiedyś, bardzo dawno temu, bywało tak, że jak ktoś przywiózł coś z Chin, to było to ładne, kolorowe i rzadkie – przykładem niech będzie jedna gadatliwa kobieta, która ostatnio opowiadała mi jak to całe wieki temu ktoś z Kraju Środka przywiózł do szarej rzeczywistości PRLu śliczną, kolorową sukienkę. Tak samo chińska porcelana. Rarytas niesamowity.

Dziś chińszczyzna to nie rarytas, tylko badziew i często radioaktywne, czy w inny sposób niebezpieczne towary o zwykle niskiej cenie.

Moja przygoda, którą chcę się podzielić, zaczęła się od pomysłu na zdjęcie. Zdjęcie, mówiąc kolokwialnie, w podczerwieni. Miałem więc w lodówce film Rollei IR 400 i zachciało mi się na szybko kupić filtr, którego nie posiadałem. Szukałem czegoś do systemu Cokin, a na allegro był tylko jeden sprzedający z Warszawy, w dodatku z filtrem tańszym o 50pln od ceny sklepowej. Owszem, zwróciłem uwagę na fakt, że nie był to produkt oryginalny, tylko „zamiennik”. Ale wydawało mi się, że „czym szybciej, tym lepiej”. Kupiłem go i zrobiłem zdjęcia.

Oczywiście nic nie wyszło. Wprowadzając korektę (do 9EV) „filtr” zachował właściwości kawałka drewna – nie przepuścił ani grama światła. Nie wiem, co to było. Oddałem szybko ciesząc się, że nie stało się coś odwrotnego – że nie zaświetliłem filmu ewentualną radioaktywnością. Dobrze, że sprzedawca był w porządku i odzyskałem pieniądze.

Ale wiedzcie jedno – tam, gdzie nam zależy (czyli w fotografii), koniecznie trzeba wystrzegać się produktów „made in China”! Nie wolno kupować badziewia! Zapamiętajcie sobie. Ty, Rudolf, szczególnie zapamiętaj.