Zawsze Kwadrat

Heh. Ja miałem tak samo. Wstyd mi było wyciągać kompakt za niespełna 1000zł przy lustrzankach z drogimi obiektywami itd. Ale trzeba się przełamać i robić swoje. Każdy ma prawo do robienia zdjęć kiedy chce ;)

Skoro sie wstydzi swojego aparatu, to nawet nie pytam o zdjecia.

A Ty Rudolfie wstydzisz sie swoich zdjec, ze nie uraczyles nas do tej pory swoimi pracami, pod kolejnym juz wpisem na tym blogu? ;p

Dość polityczne to wytłumaczenie Rudolf.. :)

A ja się wstydzę swojego aparatu, pomimo tego, że to zwykła lustrzanka cyfrowa i nawet nie Sony ;-) Dlatego zwykle robię zdjęcia jakichś odludnych miejsc, a jak wypadnie mi robić zdjęcia na przykład przy drodze i przejeżdża samochód, to udaję, że z plecaka wyciągam nie aparat a butelkę wody.

Czasami zdarza mi się wyciągnąć aparat przy ludziach, ale wtedy wydaje mi się, że na przykład ktoś, komu mam zrobić zdjęcie, albo kto jest akurat ze mną strasznie się niecierpliwi widząc, że przed zrobieniem zdjęcia dobieram obiektyw [no niestaty, lubię stałoogniskowe :/ ], kadruję, ustawiam parametry i dopiero robię zdjęcie, zamiast wyciągnąć aparat przed siebie, wykadrować byle jak „na zombie” i pstryknąć fotkę. Czasem, gdy od razu wiem, co będę robiła idzie na szczęście bez dobierania obiektywu czy przysłony, ale czasem to więcej zabawy jest: statyw, filtry… Zawsze mi sie wydaje, że ludzie się zastanawiają, po co się tak bawić, skoro można zrobić na automacie wszystko i też będzie dobrze. Albo z drugiej strony – jak się tak bawię, to pewnie wszystkie zdjęcia będą jak z NG co najmniej.

Ale lubię robić zdjęcia. No niestety :/ Najwidoczniej powinnam się leczyć.

Wendetta -zdjęć już się tak nie wstydzę, ale też nie uważam, że są jakieś super-rewelacyjne. Mimo to robię czasem odbitki i pokazuję ludziom ;-)

głupia – dobrze, ze pokazujesz, to najwazniejsze. Natomiast wstydzic sie aparatu? Pierwsze slysze, zeby ludzie mieli takie problemy… bo ja rozumiem, ze mozna sie wstydzic podejsc do kogos na ulicy zeby mu zrobic zdjecie, ale takie fobie to dla mnie nowosc. Jedno chyba jest tylko na to rozwiazanie, kupienie sobie Leike, nie dosc ze plastycznie zdjecia wyjda lepsze ;))), to aparat maly i nie rzuca sie w oczy tak jak te wszystkie DSLRy z obiektywami jak sloiki na ogorki kiszone.

Dzień jak co dzień. Kolejna próba wyciągnięcia od Rudolfa zdjęć ;) . Czyli jednak obudziłem się we właściwej czasoprzestrzeni. Co do tematu, to mnie mój sprzęt już nie „uwiera”. Mam świadomość że liczy się tylko efekt końcowy, czyli zdjęcie. Kiedyś miałem jednak kompleks, zwłaszcza gdy w pobliżu kręcili się wyjadacze ze szkłami za kilkanaście tysięcy. Teraz wiem że nie liczy się kto ma większy młotek, lecz czyje gwoździe są równiej wbite.

A ja się strasznie wstydzę…:(
MÓJ jest taki WIELKI :) Nie mieści się w dłoni. I trzeba używać dwoje rąk aby do OBSŁUŻYĆ. I ma pomarszczony MIECH strasznie. I wyciąga się go tak do przodu.
I wszyscy się patrzą, a on stoi i stoi.

Świetnie rozumiem Twoją koleżankę. Świetnie! :)

Iczek, boski komentarz :D

Ja kiedyś tak miałem, niezbyt długo, że jak wyciągałem aparat, to zastanawiałem się czy, ludzie nie patrzą na to jak na coś złego, pewnie dlatego, że teraz fotografów jak mrówków. Ale potem mi przeszło i mam to gdzieś :)

Omfman to mój młodszy Brat.

o ironio, na Czerwonym forum pojawil sie podobny temat, o jakze innym wydzwieku ;)
canon-board.info/showthread.php?t=49043

niedopuszczalne jest:

1. posługiwać się sprzętem, który na pewno zrobi zdjęcie jakościowo nieadekwatne do oczekiwań podczas sesji.
2. wyciągnąć (ujawnić) swój aparat analogowy w towarzystwie niefotografów.
3. fotografować gołębie na placu św. Marka w Venecji Canonem 1DS jeśli się nie jest Japończykiem.

w przypadku 100% facetów zabronione jest nawet posiadanie własnego aparatu fotograficznego.

Ten wątek na CB… żenujący nieco.

Jak się jest początkującym to chyba większość się wstydzi aparatu. Raz że go ma w ogóle i łazi z nim, a dwa że na pewno jest gorszy – we własnym mniemaniu – od innych. Podejrzewam, że ci którym ten wstyd najszybciej przechodzi mają większe szanse na robienie dobrych zdjęć – sprzęt przestaje być największym zmatwieniem.

Nie ma się specjalnie co wstydzić, w końcu jeszcze póki co to nie aparat robi zdjęcie … :)

Ale nie chodziło jej tylko o to, że to cyfrówka, zauważcie, że powiedziała też „Bo atmosfera, bo rodzaj miejsca”. Może to bardziej rodzaj onieśmielenia miejscem i sytuacją?