Mnie tam widły nie przeszkadzają, a jak się uda komu je zrobić z igły to tym większa dlań cześć i chwała.:)

W tym wypadku nie potrzeba tworzyć nie wiem jak wyszukanych definicji, bo wystarczy potoczne znaczenie , którego granice zakreśla zwyczaj językowy. Powiadamy: „bądź obiektywny” – znaczy spójrz na rzecz/człowieka/sytuację abstrahując od własnych preferencji estetycznych/politycznych/takich czy owakich. Te preferencje często są nieuświadamiane do końca ale okreslają sposób widzenia. Tu mamy jednak do czynienia ze świadomą manipulacją. Hawk

„p.Rafał – google nie są najlepszym źródłem wiedzy, ale to na marginesie.” – zgadzam się, ale czemu taki ni z gruchy ni z pietruchy o tym?

A co do meritum… Obiektywizm to rzecz subiektywna. No, po prostu nie można stwierdzić, co jest obiektywne. Jak zdefiniować obiektywizm? Nie ma ogólnie przyjętej definicji obiektywizmu lub trudno ją zaimplementować do poruszanych spraw, co fajnie pokazuje dyskusja nad autentycznością fotografii. Nigdy nie dojdziemy do finału sprawy, chyba że wszyscy zainteresowani tym robieniem z igły widły wspólnie ustalą, spiszą, przykleją na ścianie definicję obiektywizmu w fotografii i będą ją aż po grób wykorzystywać w podobnych „sporach”. A ten pomysł jest absurdalny, bo niemożliwy.

A teraz, posługując się własną definicją obiektywnego zdjęcia, ogłaszam, że to zdjęcie jest obiektywne. Jak cholera. Kropa. :))))

Ten kilka razy umierający „padający żołnierz” nazywał się Federico Borell Garcia. Robert Capa cyknął zdjęcie 5 września, 5 września zmarł także Garcia. A te zarzuty o inscenizowanie jest jakąś kompletną bzdurą obaloną przez biografa Capy Richarda Whelana. Skąd więc cały ten nieprawdziwy lament? Otóż jakiś faszyzujący dziennikarzyna po kilkudziesięciu latach po wojnie w 1936-39 „przypomniał” sobie, że dzielił pokój hotelowy z Capą i zaczął opowiadać, jak on to słyszał Capę mówiącego o tejże „inscenizacji”. Sęk w tym, że tamtego dnia byli oddaleni od siebie o dobre kilkaset kilometrów. Plus, Capa był marksistą, więc dzielenie pokoju z faszystą wydaje się jeszcze bardziej wątpliwe.

Jeszcze końcówka artykułu Whelana nt. autentyczności fotografii (polecam wyguglać):

„There can be no further doubt that The Falling Soldier is a photograph of Federico Borrell García at the moment of his death during the battle at Cerro Muriano on September 5, 1936. May the slanderous controversy that has plagued Robert Capa’s reputation for more than twenty-five years now, at last, come to an end with a verdict decisively in favor of Capa’s integrity. It is time to let both Capa and Borrell rest in peace, and to acclaim The Falling Soldier once again as an unquestioned masterpiece of photojournalism and as perhaps the greatest war photograph ever made.”