Zawsze Kwadrat

Im szerszy kąt, tym więcej treści zmieścisz. Doskonale pomyślane Rudolf…
A co do Twojej igiełki wbitej w tyłek Kacpra… :)

Mnie tam lotnicza nie bierze wcale… tak samo jak Bessa i szeroki kąt.

A co do zmiany perspektywy… może wystarczy jak ukucniesz…?
Po cholerę od razu kupować Bessę?

Uciekło mi zdanie. Miało być:

“Mnie tam lotnicza nie bierze wcale… tak samo jak Bessa i szeroki kąt.
Ale zrobienie klasycznego portretu na wysokości 1000 metrów, to musi być to! :)”

Roderyk, sam jesteś zgredem, zgredzie.

Iczek, orientuj się – autorem jest Roderyk.

ale żeby postawić Bessę z szerokim kątem w jednym rzędzie z HDR…?

Bessa, hossa, bessa… Nie wiem czy to akurat recepta na dobre zdjęcia. Bo to znowu redukuje problem do czarodziejskiej różdżki – dla jednego bedzie to holga, inny upatrzy sobie owtorkowca, trzeci uzna, ze tylko fota na polaroidzie ma prawo do miana fotografii… A z ta hipokryzją to święta racja – jeśli faktycznie są tacy, co po “stare techniki” sięgają i Formę od czci i wiary odsądzają ( a pewnie są ). Zwłaszcza rycerze kultu Fotografii Trzykroć Analogowej ( ech, zobaczyć tak anioła z Wielkim Formatem na lotni lub w helikopterze, to by było piękne ) Ale fotografia czarno-biała ? Tyle tu winna co i jak bielsko-biała. Albo klasycy? Przecie taki liść kapusty Westona do dziś wydaje się być innowacyjny:)

Sama idea, zeby nie zamykać się z “klasykami” w Archiwum – wydaje mi się jednak bezcenna, ino jak to zrobić?:)

… a te fotografie p.Kacpra Kowalskiego wyśmienite …

Prostokąt widzę! Nie-zawsze Kwadrat?!

@Tomasz Pawłowski: mi też fotografie Kacpra bardzo się podobają :)

@Robert: Roderyk robi w prostokącie odkąd go znam. :P

No i po raz kolejny zamieszanie z tym, kto jest autorem… ech….

he he a ja tu po prostu widzę efekt schyłku wieku.

Przez dziesiątki lat powstawały różne nurty w sztuce a gdy nastał przełom świat pogrążył się w dekadencji. Wszystko już było, co tu robić, jak przyciągnąć widza? Przecież chcę być artystą, i to znanym i podziwianym za życia a nie jak większość mistrzów po śmierci!

No to pojawia się artysta i tworzy formy z takiej masy żywicznej wyglądające jak z brązu, ogromne, dziwne kształty zrozumiane tylko dla niego mimo tytułów jak najbardziej prostych – rodzina, ptak czy pies. Pojawia się artystka, ubiera specjalne przerobione rolki podłączone z plecakiem gdzie jest farba, i jeździ po największym płótnie w europie, ogromnym, rozłożonym w Pałacu Kultury. Maluje jakieś pasiasty obraz – największy w europie! Wszystko inspirowane muzyką jazzmenów grających podczas jej jazdy. Innym razem artystka ku uciesze męskiej części widowni a kąśliwych uwagach żeńskiej (typu: o widzę że impreza sponsorowana przez gillette!) rozbiera się do rosołu, sypią na nią farbę w proszku i niewiasta tarza się po prześcieradle. Robi sobie sama zdjęcia które dostanę ja jak będę grzeczny :) a płótno jest zatytułowane np. “Ikar” i ląduje w jakiejś Ą Ę galerii w Tokyo.

Towarzystwo wzajemnej adoracji w postaci podobnych sobie artystów, promotorów i krytyków pisze poematy na temat uprawianej przez siebie na wzajem sztuki, kolejni łykają historyjkę i dzieła krążą po świecie po najlepszych galeriach, ich rekomendacje zdobią CV artystów by mogli pokazać je kolejnym osobom organizującym ich nowe wernisaże. Tak to się kręci.

Może jestem trochę kąśliwy i może trochę niesprawiedliwy. Na dzień dzisiejszy takie mam zdanie na ten temat i przyznaje że jestem częścią tej machiny – tyle że dla mnie to nie sztuka a biznes, mnie tylko interesuje żeby wszyscy byli zadowoleni a ja miał za co pojechać z rodziną na wakacje. To co ja uważam za sztukę idę sobie podziwiać w czasie wolnym. Jak świat kocha takie nowinki to jego sprawa, gdyby nie było popytu nie było by podaży. Trochę boli, że propaganda działania tej machiny ma tu duże znaczenie.

@Iczek, autor artykułu jest wyraźnie zaznaczony – zrówno na głównej, pod tytułem, jak i w widoku artykułu, zawsze po prawej stronie. Jeszcze raz zaczniesz pisać komentarze nie na temat i wynikające z Twojego gapiostwa, to zacznę się zastanawiać nad cenzurą – przede wszystkim właśnie takiego marudy jak Ty. :/

@Góral-D: a no właśnie, biznes. Z jednej strony trochę dziwnie, ale może ten biznes jednak rozrusza tzw. sztukę? Sam nie wiem, ale osobiście jestem póki co sceptyczny do takiego podejścia…
I do tego, by stosować wszystkie te tricki zwracające uwagę. Ale również próbuję nie być zgredem. ;)

Góralskie spojrzenie na sprawę sztuki jako biznesu wydaje mi się słuszne.
A czy biznes sztukę rozrusza? Raczej wątpię. Jak na razie biznes jest formą przetrwania zjawisk sztucznych. A własciwie to “sztuka” = marketing. Dobrym przykładem jest ostatnia wystawa “Nowe Jeruzalem”. http://www.muzeum.narodowe.gda.pl/mod.php?dz=36&ss=&pg=998

Czy to nie bliższe rozrywce, tańcom na lodzie lub rebusom na niedzielę? Czy nie powinno mówić się o tym w kategoriach rozrywki lub łamigłówek? Kiedy patrzę na obrazy Salvadore Dali albo słucham V symfonii to nie rozwiązuję krzyżówek ani rebusów, nie jest mi potrzebny nawet komentarz artysty.

A tu okazuje się, że Artystka przekaz jakiś ma. Za Wyjątkowe uważa się , ze “Deskur dostrzegła elementy pomijane, wypierane przez zachodni katolicyzm jak fakt przynależności etnicznej Chrystusa i apostołów do narodu Żydowskiego oraz rzeczywista liczba wszystkich apostołów, których było czternastu”. Ależ pomijane to. W kółko się mówi o tym, ze Chrystus był Zydem, a tu dowiaduję się, ze to jakaś nowość, ze odkrycie jakieś..?

Pomysł, żeby z artystów tworzywo zrobić – marketing czysty. Może się myle, ale wydaje mi się, ze za 10 lat nikt nie będzie pamietał o tym, bo to są projekty marketingowe, a nie artystyczne

… to co wyżej to może nie dokładnie na temat, ale co tam, niech żyje Dygresja!

Jasne że nikt nie będzie tego pamiętał. Zaginie i tyle. Co więcej starzy mistrzowie którzy uczyli narybek artystów który teraz sie tak siłowo lansuje ma taki sam pogląd na to jak ja. Wiem bo akurat ostatnio rozmawiałem z takim jednym dziadkiem który uczył w dawnej Szkole Kenara młodego człowieka mającego u mnie wernisaż. Młodzi żeby zaistnieć muszą krzyczeć formą bo z treścią jest cienko, smak wyrabia sie latami albo wcale. Jak ktoś myśli że ci starzy próbują sie utrzymać takimi tekstami na powierzchni rynku to jest w błędzie, mam od czasu do czasu wystawe ich prac za które oni nie chcą złamanego grosza co więcej nawet nie chcą by ich reklamować po gazetach czy coś. Po prostu sami z siebie dzielą się sztuką którą uprawiają. Nie musze chyba dodawać że prace nauczyciela biją na głowe młodego o ile można tu mówić o jakiś podziałąch na lepsze-gorsze.

Co do samej zasady, że “młodzi muszą krzyczeć formą” , to zgoda, ale czy naprawdę tylko młodzi? To nie jest kwestia pokoleniowa ino ogólna szajba społeczeństwa konsumenckiego… Nie wiem czy to pocieszenie, ale nie jest to szajba narodowa a wręcz przeciwnie… Kupiliście już bilety na pogrzeb Michela Jacksona?:)) Całowaliście klamkę, której dotknęła Madonna…? :)

A “prace nauczyciela” moze i lepsze, ale nie wiemy ( trochę zbyt ogólnikowo pan napisał ) wiec trudno coś powiedzieć…

To nie jest żadna szajba społeczeństwa, czasy się zmieniają i zmieniają się też środki wyrazu. Dzięki bogu, gdyby nadal panowała estetyka piktorialistów i bułhaka to fotografia byłaby naprawdę niszowa i nieciekawa :-)

A Bessa i szkło 12/15 mm to jest wypas pomysł!

To ogromnie wdzięczne stworzenie, Bessa. Kiedyś sobie sprawię taki kącik szeroki też.

“To nie jest żadna szajba społeczeństwa, czasy się zmieniają i zmieniają się też środki wyrazu. Dzięki bogu, gdyby nadal panowała estetyka piktorialistów i bułhaka to fotografia byłaby naprawdę niszowa i nieciekawa :-)”

A gdzieś pan tu Bułhaka i piktorialistów znalazł to ja nie wiem… Chyba miedzy postami… ale cóż – kto szuka ten znajdzie sobie takiego klasyka na jakiego mu percepcja pozwala. To są dla ciebie “klasycy” , ha ha ? A może są jeszcze jakieś Westony, Cartier-Bressony i inne adamse? Mowa o “krzyku formą” była skrótem myślowym, podniecanie się bessą jest dla mnie tylko odpryskiem tej szajby, której nie widzisz. Pozdrawiam

jak chcesz kombinować z foto bez fotoszkopa to polecam wynalazki rodem z LOMO