Komentarze do: Na stacji benzynowej przy Boulevard Peripherique z marszandem

Autor: gruzin

gruzin — Sat, 03 Oct 2009 17:13:49 +0000

Najbardziej mnie rozbawił fragment z zakończeniem „Kobieta dla artysty znajduje się w łóżku i sprząta w domu kiedy artysta jest z przyjaciółmi – nic więcej …”

Autor: zover

zover — Fri, 02 Oct 2009 03:25:57 +0000

może za mocno to zabrzmiało, chciałem powiedzieć: kompletna bajka :)

Autor: zover

zover — Thu, 01 Oct 2009 03:32:38 +0000

może i potrzebny (tylko komu?), taki manifest umierającego świata podaży i popytu :) przecież takie zdanie: „Nie zamieniaj klienta w odbiorcę – odbiorca, który nie kupuje jest nic nie wart – nic go nie kosztuje ani jego patrzenie ani jego gadanie. Poznaj najpierw uczucie, kiedy robisz zdjęcie pod klienta i potem on je kupuje – bez tego doświadczenia fotograf, artysta, nie wie nic ani o swoim dziele ani o sobie.” – to kompletna bzdura, sory pistol :)

Autor: Rudolf

Rudolf — Wed, 30 Sep 2009 08:37:27 +0000

@zover: było tu cieplej, kiedy rozmowy toczyły się wokół kadrów, poszukiwań celów, materiałów światłoczułych, błądzeń (a nie ich wartości rynkowej – mniej lub bardziej fikcyjnej)

Oczywiście, że tamte tematy są cieplejsze – i oczywiście, że powinny dominować; ale mimo wszystko uważam, że zamęt, jaki zasiał Pistol jest poniekąd potrzebny :)
Nie sądzisz?

Autor: Góral-D

Góral-D — Wed, 30 Sep 2009 08:30:22 +0000

he he, a u mnie mógłbyś zapłacić dobrą sztuką, wpisałbym obiad czy pokój na fundusz reprezentacyjny a fotografia by zawisła gdzieś w publicznym miejscu. Świat tworzymy sami, mam w d resztę, jak na tym tracę to z powodu własnych błędów.

Ja nie mam nic do Pistola, podobnie jak ja Marszand jest skazany na patrzenie na sztukę poprzez kasę. Idealizm zostawiam wyłącznie dla siebie i nie wymagam go od innych. Od 9 do 15 brudzę sobie ręce krytykami, promotorami, managerami, wrednymi i zadowolonymi gośćmi i reklamą a potem luzik, aparacik, książeczka, wybrane prace które lubię, rodzinka. Jest jeszcze opcja że Marszand robi to z miłości do tych wszystkich nie wykreowanych i marnujących się artystów i chce im pomóc. Rachunek prawdopodobieństwa każe mi myśleć że jest jednak inaczej.

Autor: Tomasz Pawłowski

Tomasz Pawłowski — Wed, 30 Sep 2009 06:51:55 +0000

@zover „pieniądz to taki sam obrazek jak zdjęcie – tylko o mniejszej wartości, właściwie żadnej”.

Jak to dobrze, że są jeszcze ludzie, którzy tak idealistycznie myślą. Niestety, o fałszywości tej tezy można się stosunkowo łatwo przekonać – próbując zapłacić zdjęciami za obiad w restauracji. To by był prawdziwy akt twórczy – zwłaszcza gdyby kelner wydał jeszcze resztę :))

Ps. ale dyskusji „ideowej” czasami brakuje – tu masz rację. Może czasy zbyt trudne, może idei brak?

Autor: zover

zover — Wed, 30 Sep 2009 01:07:38 +0000

było tu cieplej, kiedy rozmowy toczyły się wokół kadrów, poszukiwań celów, materiałów światłoczułych, błądzeń (a nie ich wartości rynkowej – mniej lub bardziej fikcyjnej) przecież pieniądz to taki sam obrazek jak zdjęcie – tylko o mniejszej wartości, właściwie żadnej. do tego drukowany. produkowany w fabryce, seryjnie. podlegający dewaluacji – zupełnie inaczej niż jakikolwiek akt twórczy (utrwalony w materii) – którego wartość zawsze się zwiększa z czasem. to tak mz :)