Komentarze do: TOP 32 fotografów – czyli „jak zostać Mistrzem?”

Autor: kaszankaa

kaszankaa — Sun, 05 Dec 2010 16:40:14 +0000

„Trzeba być facetem (tylko 1/8 to kobiety) ;)”

Wypraszam sobie! Jestem kobietą, ale może to i lepiej? Mam już ułatwioną drogę do bycia oryginalnym najwyraźniej ;)

Autor: Bartek

Bartek — Thu, 10 Jun 2010 00:43:25 +0000

Nawiazujac do glownego watku jedna z przyczyn trudnosci wybicia sie jest nasza narodowa zawisc, no bo po co on ma jechac na stypendium do NY jak moglbym ja, przeciez on robi ch…we foty, moje przeciez lepsze. Przyklady mozna by mnozyc. Lista zas zacna. I w ogole nie jest tak zle, Bresson powiedzial kiedys Szmidtowi „pan jest jednym z nas”. Gdyby Henio mogl, bo juz nie moze, po obejrzeniu moich fot tak mi powiedziec, to bym ocipial. Nasi fotoreporterzy dosc czesto wygrywaja WPP. Oczywiscie znajda sie tacy, co powiedza, ze WPP to gowno, ale jednak startuje tam gowno z calego swiata. Jest tez wielu, sam znam takie przypadki, robiacych fantastyczne foty, majacych w dupie NY, Londek czy Paryzewo. ZPAF, chociazby na przykladzie Kielc nalezaloby rozpedzic. Czuwaj! :)

Autor: adone

adone — Sat, 24 Apr 2010 11:09:55 +0000

Uwielbiam tego typu listy. Wpis bardzo ciekawy. Teraz tylko czekać na chwilę wolnego, by wrzucic w Google kilka nazwisk i odszukać ich prace. Dzięki za ten post.

Autor: Tomasz Pawłowski

Tomasz Pawłowski — Mon, 01 Mar 2010 19:35:45 +0000

murek@ „wystarczy spojrzeć na namaszczone przez ZPAF prace Anny Bodnar http://www.annabodnar.eu/ i porównać je na przykład z F. Dritkolem”

Wystarczy… żeby co ? Poproszę o konkrety, chciałbym wiedzieć, co z tym Dritkolem i Bodnar jest oraz do czego ich porównywanie „wystarczy”.

Autor: murek

murek — Wed, 10 Feb 2010 11:09:25 +0000

Interesuję się historią fotografii polskiej od kilku lat i niestety muszę się zgodzić z tezą, że polska fotografia skończyła się po ’39. Im bardziej zagłębiam się w temat, tym bardziej uderza mnie wtórność polskiej fotografii. Moim zdaniem sprawa wygląda tak: pojawienie się Jana Bułhaka („ojca polskiej fotografii”) twórcy pojęcia „fotografik” i głównego orędownika wyświechtanego już na świecie piktorializmu było początkiem końca polskiej fotografii. Rozpoczął się tryumfalny pochód artystycznych, zamglonych, piktorialnych zdjęć, którym specjalnego artyzmu nadawały techniki szlachetne (guma, bromo-olej, luksogramy itd). Fotografowie w rodzaju Romana Burzyńskiego, czy Jana Kosidowskiego związani z fotografią reporterską w stylu „Life” traktowani byli przez środowisko fotografików zgrupowanych w ZPAF jako pospolici wyrobnicy.
O ile mogę w pewnym stopniu zrozumieć zacofanie polskiej fotografii w pierwszej połowie XX wieku, to nie rozumiem dlaczego jeszcze pod koniec wieku, a nawet dzisiaj fotografia piktorialna ciągle uważana jest w Polsce za najwyższy stopień artystycznego wtajemniczenia (na szczęście nie przez wszystkich). Nie chcę tutaj nikogo obrażać, ale wystarczy spojrzeć na namaszczone przez ZPAF prace Anny Bodnar http://www.annabodnar.eu/ i porównać je na przykład z F. Dritkolem.
Na koniec jeszcze jedno – zastanawia mnie dlaczego cały czas ZPAF cieszy się w Polsce renomą? Od 1952 roku w tej instytucji nie zmieniło się moim zdaniem nic, wygląda to trochę tak: członkowie wymierają, pojawiają się nowi, ale zdjęcia jakby ciągle takie same…
Rzecz jasna, wiem o tym, że są tacy ludzie jak m.in. Tomasz Tomaszewski, Rafał Milach, Bartek Pogoda…szkoda tylko, że dopiero niedawno zwrócono w kraju uwagę na tego typu fotografów, nie fotografików.

P.S.:
Wie ktoś może gdzie można zdobyć Antologię polskiej fotografii Lewczyńskiego?? Spóźniłem się z kupnem, a teraz okazuje się białym krukiem… wystarczyłaby mi z niej bibliografia :-)

Autor: nieudacznik fotograficzny

nieudacznik fotograficzny — Mon, 18 Jan 2010 21:52:13 +0000

zapomniałem.

Weegee był polskim żydem. Metodologia oparta na narodowości też jest problematyczna.

Autor: nieudacznik fotograficzny

nieudacznik fotograficzny — Mon, 18 Jan 2010 21:49:22 +0000

Opava…

ot amerykany znikły. Czesi przodują. Polacy tam uczęszczają i się uczą.

Tobie zabrakło podstaw: przykładowo Sally Mann (oj! kobita). Wrzuciłeś za to Diane Arbus. Nie rozumiem metodologii więc.