Poruszona tutaj została też kwestia dużej ilości sprzętu, jaki się przewinął przez ręce pana Marcina.
Dla mnie osobiście nie wydaje się to niczym niezwykłym.
Nie wiem ale wydaje mi się że gdy jesteś początkującym , to jesteś jakby zachłyśnięty tym wszystkim, chcesz wszystkiego wypróbować, bez względu na to , co radzą inni.
Mam tak samo , kupuje sobie nowe zabawki dla samej przyjemności. Cyfra , zoomy , jasne stałki , AF , MF, stare analogi itd..
Myślę że to część tej całej pasji , cieszysz się z nowego nabytku jak dziesięcioletni chłopiec z nowych klocków.
A że to hassel ? To tylko kwestia skali. Gdyby mnie było stać to pewnie też bym biegał teraz z hasselbladem zamiast P-sixa… a może i z jednym i z drugim ?
Myślę że to nie poszukiwanie świętego grall’a , bo jak ma się już te kilka lat i jest się co najmniej przeciętnie myślącym człowiekiem , to oczywiste jest że nie istnieje coś takiego jak aparat doskonały.
Tu raczej chodzi o tą radość z odkrywania…
I druga sprawa, to że początkujący nie wie jeszcze co jest dla niego najlepsze, najwygodniejsze… Nie wie często jakie zdjęcia chce robić , czy ptaszki czy makro a może reporterkę..
Tak ja to widzę, nie wiem jak MK. Nie mniej jednak , talentu mu odmówić nie można.

Wywiązała się burzliwa dyskusja bo prace na poziomie , bo robi je początkujący , bo robi je hasselem … (przyznaje się bez bicia , zazdrość mnie zżera ;-)
Jednak cieszę się że taka dyskusja się wywiązała , zwłaszcza komentarze @Pistola (pomimo że krytyczne) dały mi dużo dy myślenia.

A teraz krótka anegdotka :

Kiedyś do malca koncertującego we Frankfurcie podszedł jakiś nastolatek i powiedział:
- Wspaniale grasz! Ja nigdy się tak nie nauczę.
- Dlaczego? Jesteś już całkiem duży. Spróbuj, a jeśli nie wyjdzie, to zacznij pisać utwory.
- Ja już piszę. Wiersze…
- To interesujące. Pisać dobre wiersze jest chyba jeszcze trudniej niż pisać muzykę.
- Dlaczego, całkiem łatwo. Spróbuj…
Rozmówcami byli Mozart i Goethe.

Pozdrawiam.

Przecież sam bohater NIE twierdzi, że jest świadomym tego co robi artystą, że ma spójną wizję czegokolwiek, że wie dlaczego, nie, sam mówi że robi tylko „rodzinne snapshoty”, bo zakochał się w dźwięku migawki itd. Różnica pomiędzy jego snapshotami a tymi które robią inni cyfrową małpką sprowadza się głównie do konsekwencji używania do tego samego celu innego, średniego formatu – specyficznej głębi ostrości, specyficznego wyizolowania elementów z tła, czarnobiałym negatywom itd. Jako taki przypadek trzeba MK rozpatrywać, nie robić z niego na siłę poszukującego artysty i ukierunkować na świadome fotografowanie, jak stara się Pistol. Autor wpisu i niektórzy komentujący dali się ponieść emocjom i pomylili zręczność w technicznej umiejętności posługiwania się aparatem fotograficznym z talentem.