niedziela

Tło

Idą święta, a dzieci szczególnie potrafią odczuć zbliżającą się tę szczególną atmosferę. Mój syn narysował dziś choinkę z prezentami, wyobraźcie sobie. I przy obiedzie nawiązała się krótka rozmowa o tym rysunku.

– Bardzo ładnie synku. To skończony rysunek? — spytała pierworodnego małżonka.

– Tak.

– A może byś narysował coś w tle? Popatrz, jak tutaj pusto — wskazała palcem obszar wokół drzewka. — Może okno, albo kawałek regału z książkami — podsuwała.

A mnie olśniło. Bo rzeczywiście – tło jest świetnym dopełnieniem każdego obrazu – i jakże często spotykam się z pomijaniem go w fotografiach! Ba, sam tak kiedyś robiłem.

fot. Piotr "Iczek" Biegaj

Sprawa szczególnie jest wyraźna w portretach: jak jeszcze używałem lamp, często nachodziła mnie diabelska ochota, by tworzenie zdjęcia zakończyć na poziomie ułożenia modela/modelki oraz światła. Żadnego tła – czyli zwykle kończyło się na białej ścianie, bądź innym, jednolitym materiale.

I szczerze mówiąc, dziś trochę wstydzę się tego, że tak często to lenistwo we mnie brało górę. Lenistwo, albo brak myślenia, czy też kreatywności.

Tym bardziej przybija mnie fakt, że wielu fotografów wciąż jest dotkniętych tą niemiłą przypadłością. Na ten przykład kolega z bloga obok, Iczek.

To jest specyficzny fotograf. Niby umie robić zdjęcia, i wiele efektów jego pracy naprawdę mi się podoba, ale czasem tak idzie na łatwiznę, że podejrzewam go o robienie sobie jaj z odbiorcy. Popatrzcie na niektóre „beztłowe” fotografie: jedynymi ich zaletami są: dobra charakteryzacja modela/modelki i lanserskie ramki z wielkiego formatu. Zdecydowanie czegoś brakuje! I zdecydowanie jest to brak tła! Dalej…