Może niektórym to się wydać herezją, ale fotografia musi z założenia pełnić też rolę… że tak to nazwę – malarską. Tak, żeby można było zdjęcie powiesić na ścianie, bo jest ładnie. Fotografia nie musi nieść przesłania, może być po prostu ładna, albo pasująca w czyjś gust. Być może zresztą dlatego też powstają takie dzieła, jak Besztardarium? Choć sam wątpię, by komuś się to podobało, to… mówią, że każda potwora znajdzie swego amatora.
Tylko czy aby powinno się to od razu nazywać sztuką? Szczerze wątpię.

No ale cóż, trudno.
Tak czy siak przyznaję się bez bicia – jak mi najdzie ochota i dopisze wena, zamierzam robić fokosowe zdjęcia. Choć przyznam, że szukam ostatnio jednak czynnika ludzkiego na zdjęciu, czego efektem bywają moje dziwne prośby o pozowanie – w bezruchu, ciemną nocą pod wiaduktem, przez kilkadziesiąt minut w mdłym świetle pobliskiej latarni.
Każdy ma jakieś odchyły, prawda? ;)

Fot.: David Fokos