środa

Rynek czasopism fotograficznych – dlaczego jest tak mało dobrych publikacji?

Na forum APUG wyczytałem ostatnio o podniesieniu ceny detalicznej mojego ulubionego magazynu fotograficznego, LensWork. Cena prenumeraty pozostała na tym samym poziomie, więc nie przejąłbym się całą sprawą, gdyby nie dość niezwykłe tło tego typu biznesów, wytłumaczone przez właściciela i wydawcę LW (Brooks Jensen) w jednym z postów w dyskusji, która zdążyła zresztą nabrać rumieńców.
Swoją drogą, jeśli rzeczywistość wygląda podobnie w Polsce, to nie dziwię się, dlaczego mamy takie problemy z naszymi tytułami o tematyce fotograficznej!
Poniżej tłumaczenie wpisu Brooksa, za zgodą autora – zachęcam do czytania, na mnie rzecz zrobiła duże wrażenie.

[...]
Niektórzy z was mogą nie do końca orientować się, jak wygląda dystrybucja magazynów. Nie mam sekretów, więc wam powiem. Wszystkie magazyny (technicznie periodyki, identyfikowane przez ich numer ISSN), które pojawiają się na półkach Borders, Barnes&Noble i im podobnych (sklepy typu EMPIK, przyp. tłum.) są kupowane od wydawcy bez jakiejkolwiek gwarancji zapłaty.
Jeśli wysyłamy 10 kopii do danego sklepu, dostajemy pieniądze (6 miesięcy później, jeśli mogę dodać) tylko za te egzemplarze, które się sprzedały. Reszta jest niszczona, a my nie dostajemy za nie żadnej gratyfikacji. Oczywiście, to my ponosimy koszt produkcji każdego egzemplarza, ale dystrybutor płaci tylko za te, które się sprzedadzą. Nie dostajemy nawet zwrotów, które moglibyśmy sprzedać na własną rękę – niesprzedana reszta jest niszczona i utylizowana.

Gorzej – dostajemy za egzemplarz mniej (znacznie mniej) niż połowa ceny z okładki. Continue…