piątek

Kapsaicyna

Ledwo żyję – nie dość, że czas mi ucieka nie wiedzieć którędy, to jeszcze spałem dzisiaj tak krzywo, że nie mogę głowy w lewo skrzywić. Damn it.
Przez to wszystko zaniedbałem czytanie książek – po przeczytaniu Dzienników Westona nie wypożyczyłem następnej książki z biblioteki ZPAF i tylko chodzę i marudzę, zamiast zrobić coś pożytecznego.

Ale właśnie a propos Westona – natrafiłem tam na fotografię Diego Riviery z roku 1924. Zdjęcie, mimo, że zrobione wielkoformatową kamerą i opublikowane w poważnej (bądź co bądź) książce, dziś wszyscy ci internetowi krytycy fotografii nazwaliby niewyszukanie gniotem – otóż ostrość w tym portrecie jest ustawiona wyraźnie na brzuchu fotografowanego, co jest błędem dyskwalifikującym dzisiaj obraz na całej linii!
No proszę, a wydawca nie wstydził się takiego błędu opublikować.
Dlaczego?

Dlatego, że ważny jest obraz i podejście fotografa nie do jego parametrów, a do fotografii jako całości – ze szczególnym uwzględnieniem kadru, i atmosfery tworzonej przez fotografię.

A my dzisiaj przeżywamy orgazmy śledząc jakieś wykresy MTF obiektywów, które tak naprawdę zostały wymyślone przez japońskie koncerny po to, by odwrócić naszą uwagę od najważniejszego. I na czym się wszyscy skupiamy, dzięki wytężonej pracy specjalistów od marketingu?
Ostrość, ostrość!!!
I wiecie do czego dojdzie za chwilę? Japońskie obiektywy będą tworzone wkrótce na bazie kapsaicyny. Wtedy dopiero będzie ostro, buahahaha!

EDIT: Jak ktoś lubi ostrość, polecam odwiedzić ten adres. :)