poniedziałek

Następna generacja Mistrzów – to ci z szybkimi cyfrówkami?

Oglądam ostatnio filmy o Mistrzach. Henri Cartier-Bresson, Eliott Erwitt, Robert Doisneau… I taka smutna myśl przychodzi mi do głowy. Skąd się wzięło ich mistrzostwo? Otóż często z przypadku lub – co gorsza z tego, że napieprzali swymi aparatami niczym karabinkiem maszynowym.

HCB mówi w wywiadzie o swoim bodajże najsłynniejszym zdjęciu mówi w wywiadzie tak:

– (…) wślizgnąłem aparat między deski, sam nic nie widziałem. Dlatego obraz jest trochę rozmazany. Deski miały tak małe szczeliny, że wchodził tam tylko obiektyw aparatu. Przez wizjer nic nie mogłem zobaczyć.

– Nie widziałeś momentu, kiedy człowiek skakał?

– Nie.

– Miałeś szczęście.

– To zawsze jest kwestia szczęścia. To szczęście się liczy.

Natomiast taki Erwitt żeby zrobić zdjęcie, na którym są panny w suknach i przechodzący mężczyzna z wózkiem zrobił tyle klatek, że ja przez rok robię mniej!

fot: Eliott Erwitt, stykówka i wybrane zdjęcie

Jak to jest? Czy w takim razie możliwe jest, że Mistrzowie wkrótce opuszczą nas całkiem? Że zamiast znajdować Mistrzów możliwym będzie tylko znajdowanie mistrzowskich zdjęć? Zdjęć, które będą generowane przez szalonych cyfrówkowiczów strzelających seriami?

Gdzie wyczucie chwili i traktowanie kadru z odpowiednim szacunkiem? Czy to wyczucie chwili to nie jest czasem jedna wielka ściema???