poniedziałek

Irek Zjeżdżałka

Ireneusz Zjeżdżałka był postacią niezwykłą. W ciągu ostatnich kilku lat stał się jednym z najciekawszych dokumentalistów polskich i najważniejszych przedstawicieli tego nurtu średniego pokolenia.

Tak pisze portal Fotopolis.pl, zresztą, pewnie inni w podobnym tonie.

Wyjaśnijmy sobie jedno – wkurwia mnie, że wciąż tak mało docenia się za życia ludzi, którzy – jak to piszą redaktorzy portalu – są niezwykli.
Bo – jednak wierzę w to – oni naprawdę są niezwykli.

Wśród fotografów wielu jest niezwykłych – wielu takich, którzy dają światu więcej, niż dostają. Wielu przydałoby się docenić, a ci, którzy może i by chcieli to zrobić, nie mają przebicia w tak zwanym „światku”.
Reszta, która ma przebicie – woli trzymać się z tymi, których już znają w tak zwanych towarzystwach wzajemnej adoracji – bo bezpieczniej.

Cholera jasna, szlag by to trafił.

Irek Zjeżdżałka zmarł w wieku 36 lat – nie znałem go bezpośrednio, nigdy sobie ręki nie podaliśmy. Ale jakoś mi źle z tym, że go już nie ma.

Jakoś mi źle też z tym, że nie ma szacunku dla tego typu fotografów w naszym kraju – nie docenia ich się po prostu.