poniedziałek

Prime Directive?

Fani S-F powinni wiedzieć, o co chodzi. Prime Directive, to dyrektywa ogólnie zabraniająca ingerencji. Zastanawia mnie po ostatnim weekendzie jedno – czy nie powinienem sam zacząć takiej stosować.

Ustrzeliłem dziewczynkę z pieskiem i kątem oka zobaczywszy pewnego starszego mężczyznę w „głębi kadru” (idzie całkiem z lewej), pospieszyłem jemu też „ukraść kawałek duszy”. Jak widać, człowiek był zaprzątnięty całkowicie swoimi myślami. Władowałem się praktycznie przed jego drogę i strzeliłem z nie tak cichego przecież aparatu prawie przed nosem. Wcale jakoś się wtedy tym nie przejąłem.

Natomiast trochę później, już oglądając zdjęcia, zacząłem coraz mocniej się zastanawiać, czy nie powinienem stać się jednak bardziej… niewidzialny. Nie dać odczuć, że w ogóle zrobiłem zdjęcie. Nie przeszkadzać tym „strzałem” (głośnym, niczym z wiatrówki). Nie wybijać z rytmu. Cholera, kto wie, w jakim stanie był ten człowiek i co sobie pomyślał, jak zauważył, że ktoś w jego kierunku robi zdjęcia anachronicznym sprzętem?

Ale nawet jeśli nie zauważył, pytanie pozostaje. Czy fotograf nie powinien zazwyczaj zachować się niczym duch? Czy można zastosować coś w rodzaju zasady nieoznaczoności Heisenberga do definicji prawdziwej fotografii? Czy taka istnieje może tylko wtedy, gdy fotografowany nie wie o tym, że ktoś mu robi zdjęcie? (A jeśli się dowie, to fotografia jest zepsuta?)

Oczywiście mam na myśli sytuacje, gdy ma nie wiedzieć. Bo w zdjęciach pozowanych z założenia, to trochę inna sprawa. W takim jednak przypadku – czy nie powinno właśnie tak być?