piątek
O czym rozmawiać z fotografem?
Bo wiecie, ja ogólnie jestem strasznym nudziarzem.
I nie mówię tego po to, by się krygować, czy coś takiego. Sami byście zauważyli, gdybyście się bliżej przypatrzyli.
A piszę o tym, bo zdałem sobie sprawę, że to symptomatyczne. Zacząłem ostatnio rozmawiać (przez e-mail, bo te pieruńskie firmy telekomunikacyjne za dużo krzyczą za rozmowy międzynarodowe z komórki) z pewnym Chorwatem. Stanko, bo tak się ów fotograf nazywa, narzekał co chwila, że nie umiem po niemiecku, a on nie bardzo po angielsku; jednak w sumie – rozmowa jakoś szła. A że człowiek robi całkiem porządne fotografie, pomyślałem, że może zadam mu jakieś ambitniejsze pytania, żeby na ZawszeKwadrat wrzucić – to sobie poczytacie.
I zgadnijcie co! Otóż: nic mi do głowy nie przyszło.
Pytałem nawet kolegę o co by tu spytać (to mądry człowiek i liczę się z jego zdaniem). Ale zrzucił mnie na drzewo, jak zwykle obrażając się zapewne i wracając migiem do swoich szynszyli.
Co mogłem zrobić? Zapytałem więc o zdjęcia.
– Bo wiesz, Stanko, nawet niegłupie są te Twoje foty. Nie chciałbyś czegoś o nich opowiedzieć?
– Jasne, nie ma sprawy. Chciałbyś kupić jakąś?
– Pewnie, że bym chciał. Ale kasy nie mam i pewnie nie będę miał do końca roku. Taki czas.
– Popatrz: to na przykład — ciągnął niezrażony Chorwat — zrobiłem w Pradze. Przyjaciel namówił mnie na wspólny plenerek. Jakoś tak wyszło, że wchodziłem za nim po schodach. Pomyśl, że gdybyśmy szli równo, albo gdybym się wyrwał do przodu, nawet bym nic nie zauważył. A tak – strzeliłem 3 klatki i dopiero po wywołaniu potrafiłem wybrać właściwą. Co ciekawe, cień tak mi się spodobał, że próbowałem wielokrotnie wracać w to miejsce – bez skutku. Wyobraź sobie, że podążając wtedy parę kroków za kolegą, szczęśliwie trafiłem na ten moment, który trwa niewiele więcej niż 15 minut podczas dnia, gdy słońce niezasłonione budynkami wdziera się do środka tunelu.Hmmm…, pomyślałem sobie. I co teraz? Co dalej? O co pytać?
– Fajne. — palnąłem jak głupek — kontynuuj. Continue…
All entries filed under this archive
7 komentarzy - Posted 02.24.10
Fotograf często ma przechlapane. A to musi zapieprzać na chałturkach, a to wena go opuszcza i trudno znaleźć jakąś inspirację. Do tego wszystkiego jest zima, która niektórych naprawdę potrafi zdołować; sąsiad nie daje spać, a koledzy odwrócili się plecami i nie chcą już pić. Na domiar złego, idziesz sobie człowieku na spacer, ...continue
24 komentarzy - Posted 12.22.09
Szeroki kąt. W ostatnich latach to już nie określenie ile widzi obiektyw, a nazwa społecznego ruchu, idei. Szerokim kątem robi się wszystko - portrety, streeta, landszafty - i wszystkie te zdjęcia wyglądają specyficznie. Twarze czy sylwetki są nienaturalnie wykrzywione, obrazki krajobrazowe są tak efektownie rozciągnięte, jeśli chodzi zarówno o zakres ogarnianych widoczków, ...continue
27 komentarzy - Posted 10.07.09
Rok temu spytałem: "Warto fotografować przejeżdżającego rowerzystę?" No i się wkręciłem w tych rowerzystów. Właściwie to Wasza wina, to Wy mnie wkręciliście. I pomyśleć, że większości z Was nie widziałem w życiu na oczy! Tak czy siak - kupiłem sobie rower. Bicykl. Po to, żeby lepiej się zintegrować ze środowiskiem cyklistów i być ...continue
12 komentarzy - Posted 07.14.09
Tak, mam swój "fetysz". Tak jakoś wyszło. Ale wcale tego nie ukrywam, jak widać. Wręcz uważam, że to potrzebne. Niektórzy piszą o tym, że w rozwoju fotograficznym bardzo wiele dobrego robi fotografowanie na zlecenie, bądź w ramach jakiegoś projektu. I owszem, potrafię się z tym zgodzić. Dyscyplina narzucana przez zleceniodawcę, czy odbiorcę projektu, ...continue
15 komentarzy - Posted 05.24.09
W krótkich żołnierskich słowach to będzie tak: nie ma co się bawić w fotografię podczerwoną w nocy. A przynajmniej ja nie potrafię znaleźć powodu, by to robić kiedykolwiek więcej. Bo oczywiście spróbowałem. Przy okazji zakupu prawdziwego filtra do "podczerwonych zdjęć", postanowiłem pozadawać sobie pytania, o których nie słyszałem, a przede wszystkim - ...continue
14 komentarzy - Posted 05.19.09
Zauważam, że dopisuje mi szczęście. Korzystając z wiosny, staram się jeździć, chodzić i polować z aparatem na warte zapisania kadry. I mimo, że poświęcam mniej czasu niżbym chciał (bo przecież praca i inne takie), to ostatnio zmuszony byłem przyznać przed sobą samym oraz moją partnerką seksualną, że... dopisuje mi szczęście w ...continue
