wtorek

Szaman

Wiatr znad rzeki przynosił zapach dymu. Obładowane po brzegi towarami statki niemiłosiernie kopciły z kominów. Ruch przy brzegu wielkiej Missisipi był duży, wymiana handlowa portu miasta St. Louis z Południem kwitła.
Mary zamknęła okno i spuściła głowę.
- Nie uda się nam, George…
- Ależ dlaczego, najdroższa?
- Rozmawiałam z ojcem. Sprzeciwia się. On nawet nie wie, że tu jestem.
- Sprzeciwia się?
- George, spójrz na siebie… Masz poplamiony garnitur, ręcę Ci się kleją… i znów ten nieznośny apteczny zapach.
- To kolodium, kochana, robiłem przed chwilą zdjęcia.
Oczy Mary rozbłysły.
- Miałeś klienta?
- Nie… To tak, dla siebie…
- George! Prowadzisz zakład! Musisz zarabiać!
- Ależ będę zarabiać! Ludzie się na mnie w końcu poznają! Fotograf też może być artystą!
Mary odwróciła się do okna.
- Och, George… Ojciec chce mnie wydać za handlarza tytoniem.
- Mary, już niedługo stanę na nogi, ja to wiem! Postaraj się zdobyć dla nas jeszcze trochę czasu.
- Tak, George… postaram się.

Urzędnicy podatkowi niespiesznie kręcili się po atelier. Oglądali sprzęt fotograficzny i rekwizyty, otwierali i wąchali butle z odczynnikami. Inwentaryzacja wyposażenia przed licytacją przebiegała powoli, ale systematycznie. George Edward siedział pochylony na krześle i wbijał wzrok w deski podłogi.
Czarne błyszczące buty stanęły tuż przed nim.
- George Edward? Czy to pan?
George podniósł wzrok. Właścicielem nieskazitelnie czystych butów okazał się niewysoki mężczyzna w meloniku.
- Tak, panie…
- Smith, agent federalny Smith. Pozwoli pan, że zamienimy kilka słów na osobności.
- Jeszcze jeden agent? Proszę pogadać z tymi tutaj, może coś panu odpalą. Ja już nic nie mam… Wszystko stracone!
- Ja właśnie w tej sprawie. Chcę panu pomóc. Rząd ma dla pana propozycję.
- Rząd?
Smith odchylił marynarkę, na kamizelce błysnęła srebrno-złota grawerowana odznaka.
- BIA, Bureau of Indian Affairs.

Continue…